ドジッ娘メイド　フブキたん

บูรพาทุ่งทิวแห่งมาลา ~มายาบุปผาทัศน์~

四季映姫・ヤマザナドゥ（しきえいき・ヤマザナドゥ）

Sikieiki Yamaxanadu (Alternate: Shikieiki Yamaxanadu)

ชิคิเอย์คิ ยามาซะนาดูว์ (เจ้าหญิงผู้เปล่งประกายทั้งสี่ฤดู)

ชนิด : ท่านเอ็นม่า
ความสามารถ : ความสามารถในการควบคุมการตัดสินถูกผิดอย่างเฉียบขาด

เทพผู้ตัดสินคนตายที่อาศัยอยู่ในนรก。มีความสามารถในการตัดสินถูกผิดได้อย่างเฉียบขาด。
　　ชื่อของเธอนั้น、นามว่า ชิคิ(四季)・เอย์คิ(映姫)、ยามาซะนาดูว์นั้นรู้สึกว่าเป็นชื่อต่ำแหน่งชื่อหนึ่งของท่านเอ็นม่านั่นเอง。ซึ่งตามปกตินั้นจะเป็นชื่อที่ถูกตั้งให้โดยผู้ที่ระดับสูงกว่าเอ่ยออกมา。//(แบบที่เวลาบวชก็จะมีชื่อใหม่ตั้งให้ไง)

　　　เทียบกับมนุษย์แล้วแตกต่าง、พื้นฐานของความดีความเลวของทุกสิ่งทุกอย่างนั้นได้เก็บเอาไว้ในตนเองทั้งหมด。ซึ่งในการตัดสิน คนตายไม่อาจจะโต้เถียงอะไรได้。 //(นั่นก็จะหมายความว่าเธอจะเข้าใจเหตุผลของการกระทำทั้งดีและเลวทุกๆอย่าง)
พื้นฐานของความดีความเลวที่กล่าวมานั้นเป็นเรื่องที่ซับซ้อนอยู่มากทีเดียว、นั่นก็เพราะขึ้นอยู่กับแต่กรณีนั่นเอง、
ทุกสิ่งทุกอย่าง กระทั่งประวัติบุคคลของผู้เกี่ยวข้องนั้นจะส่งผลต่อความหนักหนาของบาป。

　　　การที่จะแต่งเรื่องโกหกเธอนั้น、การที่จะไม่ถูกจับได้ทำให้ตัวเองดูเป็นคนดี รับรองได้ว่าต้องเป็นปัญหาอย่างแน่นอน。
ถ้าถูกจับได้ละก็จะกลายเป็นติดลบมหาศาลไปเสีย。

　　　เธอนั้นตามปกติ、จะกล่าวโทษต่อบาปของคนตาย、แล้วก็ทำการตัดสินว่าควรจะไปยังนรกหรือว่าสวรรค์หรือว่าจะเป็นแห่งอื่นณ หนใด。
และเพราะผลกระทบจากงานแบบนี้นั่นเอง、ค่อนข้างจะชอบเทศนา。

　　　เธอได้รู้สึกตัวต่อภัยพิบัติของเก็นโซเกียวก็ต่อเมื่อ、เป็นเวลาที่โคมาจิไม่ได้ขนเหล่าคนตายมาอย่างเช่นเคยนั่นเอง。
เมื่อตัวเธอที่รู้สึกสงสัยขึ้นมา ลองมองไปยังเก็นโซเกียวก็ปรากฎว่า เก็นโซเกียวได้ถูกปกคลุมท่วมไปด้วยทุ่งบุปผาไปเสียแล้ว。

　　　ดอกฮิกัน (彼岸花)、ดอกฮิมาวาริ(ดอกทานตะวัน)(向日葵)、ซุซุรัน(鈴蘭)、(โลตัส)蓮、แล้วก็ซากุระ(桜)ด้วย、 ดอกไม้ทุกชนิดต่างก็เบ่งบานในเวลาเดียวกัน。ขณะที่ยังไม่เข้าใจสถาณการณ์นั้นเอง、เหล่ามนุษย์ที่ยังมีชีวิตและภูติซึ่งอยู่ที่นั่นนั้น ก็พา กันออกมาอาละวาด ด้วอาการที่คลุ้มคลั่ง。

　　　เมื่อเห็นซากุระนั้นก็พลันเข้าใจถึงสถาณการณ์ขึ้นมาได้ทันที。
　　　นี่มันก็คือลำดับปีที่60 เป็น 「ปีนั้น」、นั่นเอง。

　　　มวลผกาเหล่านี้ต่างก็โดนสถิตย์ด้วยวิญญาณของคนตายนี่เอง、แล้วที่วิญญาณเหล่านี้ไม่ได้ถูกควบคุมจัดการก็เพราะ ความไม่เอาใจใส่ ของโคมาจินั่นเอง。
　　　โคมาจินั้นเป็นยมทูตที่ใช้ชีวิตแบบตามอำเภอใจอยู่มาก、แม้จะถูกปกคลุมท่วมไปด้วยดอกไม้、
สวยจังเลยน๊า、รู้สึกว่าจะคิดไปนอกจากระดับนี้ไม่ได้แล้วกระมัง。

　　　เธอนั้น ใช่ว่าจะสามารถทำให้เก็นโซเกียวที่ถูกปกคลุมไปด้วยดอกไม้กลับคืนไปยังสภาพเดิมได้ ทว่า、แค่ปล่อยให้เวลาผ่านไปสักพักก็จะกลับมาเป็นภาพปกติเอง。
เหตุการณ์ร้ายแรงจริงๆแทบจะไม่เกิดขึ้นเลยไม่ใช่หรือ。

　　　ที่สำคัญยิ่งกว่า、ภาพที่เห็นนั้นได้มีมนุษย์ที่พ่ายแพ้ให้แก่บาปอยู่ด้วย。และโดยลักษณะนิสัยของตัวเธอเป็นหลัก、ไอ้นั่นน่ะการที่จะปล่อยให้ผ่านไปเฉยๆเนี่ย

เป็นเรื่องที่ทำไม่ได้。

Text by ZUN

เผาเป็นไทย by chaos

คราวนี้ลองใส่คอมเมนต์ช่วยอธิบายลงไปในเท็กซ์ดูไม่รู้จะช่วยอะไรได้บ้างไหม ไอ้ที่อยู่ใน //( ) เนี่ยแหละ

แต่เหมือนเดิม อ่านญี่ปุ่นได้จงไปอ่านต้นฉบับเถอะ ของคนนี้นี้ไม่ยากเท่าไร

เอ้อเฟ้อข้อมูลเรื่องดอกไม้โดย http://www.hana300.com/ญี่ปุ่นล้วนน่อ

แซว... ชื่อเล่นของชิคิเอย์คิ ปัจจุบันแล้วอันที่นิยมที่สุด คือ ยามาดะ รองมาคือ ยามะจัง แต่ว่าตอนแรกๆมีกระทั่ง ยาบาดาบาดูเลย ^ ^
เรื่องลำดับปีที่60 นั้นจะเป็นปีที่จำนวนวิญญาณเพิ่มขึ้นสูงมากจนล้น ส่วนสาเหตุนั้น ให้เล่นท่านเอ็นม่าแบบเอ็กตร้า แล้วจะเข้าใจ
ซึ่งจะเป็นฉากที่ยามะจังจะพยายามอธิบายให้มิโกะจอมเฉื่อยที่กำลังโกรธหูดับ
เพราะยามะจังบอกให้ปล่อยเวลาผ่านไปก็จะกลับเป็นดังเดิมแต่ไม่เห็นจะกลับเป็นปกติตรงไหนเลย
ยามะจังเลยอธิบายจนมิโกะเริ่มเคลิ้ม
แต่ในที่สุดมิโกะก็รู้สึกตัวบอกมาว่า
"อ๊ะ ไม่ยอมโดนหลอกหรอกน่า จะยังไงก็ช่างถ้าพวกเธอขยันทำงาน มันก็จะกลับเป็นปกติไม่ใช่รึไงเล่า"
เมื่อพูดไม่เข้าใจก็ต้อง "ดันมาคุ" (แต่มิโกะพูดถูกเป๊ะเลย)
เมื่อไล่มิโกะกลับไปได้แล้วตอนฉากจบท่านเอ็นมะก็จะตามไปเทศนาต่อที่ศาลเจ้าพร้อมกับคู่หูสุดป่วน จอมเวทย์ธรรมดาที่ควบอาชีพตัวสร้างความเดือดร้อนกับหัวขโมย ...

ภาพสวยๆ(?)ของยามะจัง...หายากอะ ที่ถูกใจไม่ค่อยมี ภาพเดี่ยวยิ่งไม่ค่อยมีใหญ่

ตอนแรกกะจะแปลบาปของแต่ละคนมาด้วยแต่ป่วย...เลิกๆ
ถ้าเอาแบบที่พอจะจำได้ง่ายๆก็
ยูกะ --- แก่(อายุเยอะเกินไป) แน่นอนว่ายูกะฉุนสุดๆ เล่นแล้วขำดีนะ เพราะยูกะวางมาดว่าเป็นผู้รู้ ไม่พลาดง่ายๆ เจอยามาดะเล่นมุขนี้ อึ้งไปเลย (คนเล่นด้วย อายุเยอะเป็นบาปด้วยเรอะ)
มาริสะ --- โกหก (แบบด้านๆเลย) รายนี้เห็นกันโต้งๆอยู่แล้ว
เทอิ --- หลอกลวง (ประมาณวางแผนให้คนหลงเชื่อ ต้มตุ๋น) ส่วนกระต่ายน้อยตัวนี้โดนเทศนาจนกลัวเป็นไข้นอนซม... แต่จะเข็ดหลาบมั้ยหว่า
ซาคุยะ --- คนนี้จำได้เฉพาะที่ว่า "เธอน่ะ ช่วยใจดีกับคนขึ้นหน่อยเถอะ"
เรย์เซ็น --- ทิ้งพวกพ้องเอาตัวรอด ... รายละเอียดจำไม่ได้
มิสึจิ --- สมองนกไม่รู้ถึงพลังของตนเอง (ว่าสร้างความปั่นป่วนแค่ไหน) จากการสันนิษฐาน สมองของแม่นี่คงทำงานเฉพาะตอนกลางคืน
ชิลโน่ --- ลางๆว่าคล้ายๆนกข้างบน
โยว์มุ --- จำไม่ได้แต่รู้สึกว่าเป็นเรื่องยากๆอะไรสักอย่าง
อายะ --- เขียนข่าว... ของคนนี้ยาวอยู่เล็กน้อยเหมือนกัน
โคมาจิ --- ขานี้ไม่ถูกกล่าวโทษ แต่ถูกไล่ทุบไล่ตีอย่างเดียว :P

นอกนั้นลืมเกลี้ยง

อันนี้เป็นโดที่ได้ใจมาก เรย์มุกับชิคิเอย์คินี่ต้องบทแบบนี้เลย

...

มีต่อแต่ไม่ไหวละ.... ขอดองไปก่อน

เครื่องที่ใช้ฟอนต์ก็หาย คุณภาพงานก็เลยแย่ๆ ขออภัยเน่อ

โอย เรียนก็หนักงานก็เยอะ แถมจะสอบญี่ปุ่นด้วย
คราวหน้าเป็นแจกของดีกว่า

ปล. ภาค 9 ใครบอกว่ามิสึจิกระจอกนี่เถียงขาดใจ เหนียวพอๆกับมาริสะเลย ขั้นลูนาติคแบบ V.S. ยังเล่นชนะรวดสองยกไม่ได้แฮะ
ปล2. ป่วยไม่หาย อัพเดตจะช้าขึ้นตามสภาพร่างกาย ขออภัยเน่อ