หญิงผู้สวมชุดกักขัง
posted on 11 Oct 2008 14:51 by chaos in reviewหญิงผู้สวมชุดกักขัง...
ฉากที่ 11.351 หญิงผู้สวมชุดกักขัง
C.C. : ยินดีต้อนรับกลับมา ลูลูช
ลูลูช : C.C. ชุดนั่น ซ่อมขึ้นมารึ
C.C. : งานเย็บปักอะไรเนี่ยไม่ได้ทำซะนานเหมือนกัน เป็นไงละ ค่อนข้างจะฝีมือเลยใช่ม๊า
ลูลูช : นี่ยังคิดจะสวมอีกรึนี่ นั่นมันชุดกักขังของบริทาเนียน
C.C. : ช้าก่อน พูดผิดไปแล้วนะ ลูลูช
นั่นนะ คงจะเป็นภรรยาที่ดีได้สินะ ควรจะพูดแบบนี้ตะหาก
ลูลูช : จะใช้ค่าใช้จ่ายของฉันก็ได้ ไปซื้อชุดใหม่ซะทีเหอะ
C.C. : แม้ฉันเอง ไอ้เรื่องอย่างความเกรงใจก็มีเหมือนกันนะ ใช้จ่ายค่าพิซซ่าตามใจ แล้วจะให้รวมถึงซื้อเสื้อผ้าด้วยเนี่ย ไม่ได้หรอก
ลูลูช : เสื้อผ้านะซื้อตามใจ แล้วพิซซ่าเนี่ยเกรงใจซะสิ ถ้าไม่ทำตามที่พูดละก็ การโทรสั่งจากทางนี้ทั้งหมด จะแจ้งไปยังร้านพิซซ่าว่าเป็นการกลั่นแกล้งซะเลย
C.C. : ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ไม่ใช่เหรอ ฉันจะสวมใส่อะไรในห้องเนี่ย
ลูลูช : เป็นสิ ลองมีใครสักคนโผล่เข้ามาในห้องนี้แบบกระทันหันละก็ิ คงจะมองเป็นอื่นไม่ได้นอกจากว่าชั้นกระทำการต้องห้ามกับเอ็งนะสิ แก้ต่างอะไรไม่ได้
C.C. : ถ้าเสื้อผ้าธรรมดานะ เรื่องที่กกผู้หญิงไว้เนี่ย สามารถแก้ตัวได้ราบรื่นอย่างนั้นรึ
ลูลูช : ราบรื่นหรือไม่ ไม่รู้ แต่มีความมั่นใจว่าจะกล่อมให้รอดตัวได้ละกัน
C.C. : ไงดีน๊า เอ็งนะ ชอบ...
<ประตูเปิด>
นานาลี่ : ท่านพี่คะ มีแขกอยู่เหรอคะ
ลูลูช : อ่า เปล่า นานาลี่
C.C. : ไม่เจอกันนานเลยนะ นานาลี่
นานาลี่ : เสียงนั้นเนี่ย คุณ C.C. สินะ ไม่เจอกันเสียนานเลยค่ะ
ลูลูช : *อย่าพูดอะไรตามใจเซ่
C.C. : *ไอ้แบบนี้นะ เงียบไว้จะน่าสงสัยกว่า
นานาลี่ : ถ้าสะดวกละก็ ขอเชิญไปห้องนั่งเล่นดีกว่ามั้ยคะ ให้คุณซายาโกะชงชามาให้...
ลูลูช : อา ไม่ละไม่ละ ความจริงนะ นานาลี่ นิดหน่อยนะ คือพวกเรานะ...
C.C. : กำลังทำกันค้างอยู่นะ
นานาลี่ : กำลังทำกันค้างอยู่เหรอ?
ลูลูช : * พูดอะไรออกไป
C.C. : * ตัวฉันเนี่ย แต่งตัวแบบนี้ จะให้ออกไปให้เมดเห็นก็ดีเรอะ
ลูลูช : * ถึงจะแบบนั้นก็เหอะ ไม่ใช่คำว่า กำลังทำกันค้างอยู่ ไม่ใช่เรอะ
C.C. : * ก็มันเรื่องจริง
ลูลูช : * มีธุระค้างอยู่ ก็พอแล้ว ใช้ กำลังทำกัน ในสถานการณ์แบบนี้มันให้ความรู้สึกชั่วร้าย
C.C. : * คิดไปเองละมั้ง
นานาลี่ : เอ่อ คือว่า ท่านพี่คะ
ลูลูช : เอ้อ ต้องขอโทษทีนะ นานาลี คือว่า ตอนนี้ยังปล่อยมือ(เลิก)ไม่ได้ แบบว่า...
นานาลี่ : ไม่ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ ต้องขอโทษทีมารบกวนนะคะ
ลูลูช : เอ๊ะ
นานาลี่ : ฉัน กำลังจะกลับไปที่ห้องแล้วค่ะ คุณ C.C. ทำตัวตามสบายเลยนะคะ
ลูลูช : เดี๋ยวก่อน นานาลี่ เข้าใจผิ...
C.C. : ขอบใจมาก นานาลี่ คราวหน้าสอนโอริกามิต่อให้ทีนะ
นานาลี่ : ค่ะจะรออยู่เลยค่ะ
<ประตูเปิด>
C.C. : เข้าใจผิดสินะ นั่นน่ะ
ลูลูช : ก็เป็นคนทำไม่ใช่เรอะ เอ็งน่ะ
C.C. : อย่าใส่ชุดนี้ออกไปให้ผู้คนเห็นเนี่ย คนพูดน่ะ ก็คือเอ็งนะ
ลูลูช : ฮึ่มมมม อย่างที่คิดไว้ ชุดนั่นน่ะเป็นปัญหาจริงๆ ก็คงไม่คิดจะกลับไปเ้ป็นสัตว์ทดลองของบริทาเนียนอีกสินะ ทำไมถึงได้ใส่ของแบบนั้นอยู่ตลอดเวลา
C.C. : ก็เพราะเป็นเรื่องของฉันไม่ใช่เรอะ
ลูลูช : ติดใจดีไซน์ยังงั้นรึ หรือว่าจะเป็นความรู้สึกกันล่ะ หึ คงจะไม่ใช่เพราะมีงานอดิเรกแบบนั้นหรอกนะ?
C.C. : มันเหมาะกันยังไงล่ะ ฉันน่ะไม่มีความอิสระ ถูกกักขังไว้ ถูกเชื่อมโยงไว้ ซ่อนตัวจากผู้ตามล่า เพราะอย่างนั้นล่ะ ฉันจึงเหมาะสมกับชุดกักขังนี่ยังไงเล่า C.C. ก็คือผู้ที่ถูกโลกจองจำไว้นั่นล่ะ
ลูลูช : ฮึ่ม...
<ใช้คอมฯ>
C.C. : กำลังจะทำอะไรล่ะนั่น จะสั่งพิซซ่ามาให้หรือไง
ลูลูช : รออยู่นั่นเลย ชั้นจะหาชุดใหม่ให้
C.C. : พยายามจริงนะ เห็นใจรึ
ลูลูช : ไม่ใช่ ไม่ถูกใจตะหาก ไม่มีอิสระละก็ ไปคว้ามันมาสิ ถ้าไร้อิสระละก็ ทำลายมันไปซะิ ถ้ายอมรับมันละก็ ทุกอย่างก็จะจบลงตรงนั้นนั่นล่ะ
C.C. : ลูลูช จริงสินะ เอ็งก็ถูกกักขังไว้ที่โรงเรียนแอชฟอรด์เหมือนกันสินะ ก่อนหน้านั้นก็ คุรุรุกิ...
ลูลูช : อย่ามาเหมารวมกันนะ ชั้นไม่มีความคิดจะถูกกักอยู่ที่นี่ไปตลอดหรอก สักวันนึง สถานที่ที่เรียกว่า เอเรีย 11 ที่เป็นที่กักขังนี้จะหลุดรอดออกไปให้ดู
C.C. : ลูลูช เอ็งเนี่ยทั้งๆที่อ่อนแอแท้ๆ แต่บางทีก็ แกร่งสุดๆเลยละ
ลูลูช : เอาละเรียบร้อยแล้ว C.C. ไซส์เนี่ยแบบนี้ใช้ได้มั้ย
C.C. : ก็แค่คลิกให้เหมาะสมเท่านั้นไม่ใช่เหรอ แถมยังไม่ถามความชอบของฉันสักคำอีก
ลูลูช : ไม่ถูกใจรึไง
C.C. : ไม่นิ ไม่เลวนักหรอก
ลูลูช : อื๋อ
C.C. : กำลังบอกว่าจะยอมเปลี่ยนเสื้อผ้ายังไงละ การเลือกเสื้อผ้าด้วยตัวเองและให้ผู้หญิงใส่เนี่ย เป็นความยินดีอย่างนึงของผู้ชายไม่ใช่เรอะ
ลูลูช : ให้ตายสิ ทำไมเอ็งถึงได้อวดดีได้แบบนั้นนะ
C.C. : หึ คราวก่อนก็เคยบอกไปแล้วไม่ใช่เรอะ ฉันน่ะ เพราะเป็น C.C. ยังไงล่ะ
แปลแบบไม่รับประกันความถูกต้องเน่อ
* คือเสียงกระซิบ
ใครคิดยังไงไม่รู้แต่ คู่นี้เหมาะกันมากจริงๆนะ